OncoOVARIAN Dx – Jajniki to rozwiązanie innowacyjne, nieinwazyjne, precyzyjne i opłacalne, którego skuteczność została już potwierdzona, zarówno w rozpoznawaniu raka jajnika, jak i w diagnostyce potwierdzającej. Stanowi ono dodatkową pomoc przy niejednoznacznych wynikach diagnostyki obrazowej, co pozwala zmniejszyć liczbę niepotrzebnych biopsji, którym muszą się poddawać pacjentki.

OncoOVARIAN Dx – Jajniki bazuje na obliczaniu prawdopodobieństwa obecności raka jajnika w oparciu o dane z wywiadu lekarskiego i wyniki analiz biomarkerów nowotworowych z krwi.

Pobierz broszurę w formacie PDF.Pobierz broszurę w formacie PDF.

Markery nowotworowe

Markery nowotworowe to parametry uzyskane z komórek nowotworowych, które pojawiają się w krwiobiegu i innych płynach biologicznych, a które wykorzystuje się w rozpoznawaniu choroby, rokowaniu i monitorowaniu leczenia.

Markery nowotworowe w większości nie są specyficzne dla określonego typu nowotworu, a różnice pomiędzy schorzeniami łagodnymi i złośliwymi mają charakter ilościowy (na przykład pacjenci z nowotworami nabłonkowymi mają zazwyczaj znacznie wyższe poziomy tych markerów niż pacjenci, u których nie występują nowotwory złośliwe).

Obecnie dobrze znanych jest ponad 20 parametrów, które powszechnie uznaje się za markery nowotworowe. Należą do nich na przykład PSA ― powiązywany z rakiem prostaty, CA 15,3 ― powiązywany z rakiem piersi, CA 125 i HE4 ― obydwa powiązywane z rakiem jajnika, CEA i CA 19,9 ― obydwa powiązywane z różnymi nowotworami przewodu pokarmowego (rakiem jelita grubego, rakiem żołądka i rakiem trzustki) bądź NSE i ProGRP ― obydwa powiązywane z rakiem płuca.

Istnieją jednak różnorodne czynniki, które mogą wpłynąć na precyzyjność markerów nowotworowych, zwiększając ich stężenie przy braku występowania nowotworów złośliwych. Jednym z głównych powodów są interferencje w postaci łagodnych schorzeń.

W związku z tym, Komisja ds. Biomarkerów Nowotworowych przy Hiszpańskim Towarzystwie Biochemii Klinicznej i Patologii Molekularnej ustaliła kryteria barcelońskie, czyli 4 kryteria pomagające trafnie rozróżnić i ocenić wyniki markerów nowotworowych, a także ograniczyć wyniki fałszywie dodatnie:

  1. Poziomy markerów nowotworowych w surowicy.
  2. Eliminacja łagodnych patologii przez wykluczenie głównego źródła wyników fałszywie dodatnich.
  3. Badania kontrolne w przypadku umiarkowanych poziomów markerów nowotworowych (sytuacja niejasna/nierozstrzygnięta).
  4. Interferencje.

Pomiary statystyczne w testach diagnostycznych

Rutynowe korzystanie z markerów nowotworowych niestety wiąże się także z innymi problemami, jak na przykład niską czułością we wczesnym stadium czy też brakiem markerów specyficznych dla poszczególnych nowotworów złośliwych. Jednak połączenie co najmniej dwóch markerów nowotworowych przynosi lepsze rezultaty, zwłaszcza w zaawansowanym stadium choroby.

W tym sensie, połączenie kilku markerów nowotworowych, a także włączenie do równania informacji zawartych w karcie pacjenta i wykorzystanie złożonych algorytmów z wieloma zmiennymi skutkuje wyższą czułością i swoistością testów. To właśnie metoda, którą określiliśmy mianem algorytmu MBDAA (Multi-Biomarker Disease Activity Algorithm), czyli algorytmu określającego aktywność choroby na podstawie szeregu biomarkerów.

Czułość testu diagnostycznego stanowi procent poprawnie określonych wyników prawdziwie dodatnich, a jego swoistość odsetek poprawnie sklasyfikowanych wyników prawdziwie ujemnych. Obie zmienne są ściśle ze sobą powiązane i dają wyobrażenie o precyzyjności testu.

Czułość testu, który poprawnie określa wszystkie wyniki prawdziwie dodatnie jako dodatnie, ale ma wiele wyników fałszywie ujemnych, będzie wynosiła 100%, jednak jego swoistość będzie niska. Czułość mierzy na przykład liczbę guzów rakowatych poprawnie określonych jako rakowate, podczas gdy swoistość mierzy liczbę guzów łagodnych poprawnie określonych jako łagodne. Wysoka czułość oznacza zatem mniejszą liczbę nowotworów złośliwych uznanych za łagodne, a wysoka swoistość mniejszą liczbę guzów łagodnych uznanych za rakowate.

Ponadto, wartość predykcyjna dodatnia (PPV) to liczba wyników prawdziwie dodatnich, poprawnie określona wśród wszystkich wyników dodatnich.Wartość PPV testu z wieloma wynikami fałszywie dodatnimi będzie niska. Co więcej, wartość predykcyjna ujemna (NPV) to liczba wyników prawdziwie ujemnych, poprawnie określona wśród wszystkich wyników ujemnych. Wysoka wartość NPV oznacza, że bardzo mało spośród wyników prawdziwie dodatnich określono niepoprawnie jako ujemne.

Wszystkie te różne wartości można przedstawić wspólnie na wykresie znanym pod nazwą krzywej charakterystyki odbiorcy ROC, gdzie lepsze wyniki wyrażane są krzywymi zbliżającymi się do lewego górnego rogu wykresu (punktu, w którym czułość i swoistość osiągają 100%).

Krzywe charakterystyki roboczej odbiorcy ROC

Krzywa ROC testu OncoOVARIAN Dx – Jajniki, bazującego na połączonych wynikach markerów nowotworowych AFP, β-hCG, CA 19.9, CA 125, CEA i HE4, a także informacjach o chorobach współistniejących i innych danych uzyskanych u 4.520 kolejnych pacjentek, który następnie został sprecyzowany dodatkowymi badaniami, ukazuje bardzo interesujące możliwości diagnostyczne: 93,8% czułości i 94,4% swoistości.

Typy i podtypy histologiczne

Test OncoOVARIAN Dx – Jajniki pozwala nam także trafnie określić typ histologiczny choroby, rozróżniając pomiędzy nowotworami nabłonkowymi, guzami komórek germinalnych i guzami stromalnymi wywodzącymi się z komórek sznurów płciowych lub podścieliska.

Zasady funkcjonowania

Jak wszystkie testy Onco Dx marki Bioprognos, test OncoOVARIAN jest dostępny na naszej bezpiecznej platformie chmurowej po uprzednim uzyskaniu prawa dostępu. Jako rozwiązanie chmurowe, został zaprojektowany tak, by można było korzystać z niego na zasadzie „oprogramowanie jako usługa” (SaaS), co oznacza, że niepotrzebna jest instalacja ani okresowe aktualizacje wprowadzające poprawki do programu, całkowity koszt posiadania jest niski i niepotrzebny jest serwis.

Tym sposobem, w celu oceny prawdopodobieństwa obecności raka jajnika, wystarczy wypełnić formularz danymi uzyskanymi uprzednio od pacjentek (informacjami dotyczącymi danych osobowych, statusu menopauzalnego, chorób współistniejących, ogólnej biochemii i markerów nowotworowych w surowicy), a następnie kliknąć na pole „Wyślij”.

Skierowanie

Żeby uprościć proces, lekarze w szybki i łatwy sposób mogą pobrać i wypełnić skierowanie na test OncoOVARIAN Dx – Jajniki wszystkimi wymaganymi informacjami w celu jak najtrafniejszej oceny prawdopodobieństwa obecności raka jajnika. 

Pobierz wzór skierowania OncoOVARIAN Dx – Jajniki w formacie PDF.

POBIERZPOBIERZ

Raport z testu

Po wprowadzeniu danych pacjentki, test OncoOVARIAN Dx – Jajniki pokazuje wyniki na oddzielnym ekranie, który następnie może zostać skonwertowany na dokument PDF, by można było go pobrać lub wysłać pocztą elektroniczną.

Raport składa się z dwóch głównych części: informacji o pacjentce i wyniku. W pierwszej znajdują się wszystkie uprzednio wprowadzone dane pacjentki w formie historii choroby. Druga zawiera wyniki ujawniające czy poziomy markerów nowotworowych pozostają w normie czy nie, ryzyko zachorowania ze wskaźnikiem pokazującym prawdopodobieństwo wystąpienia u pacjentki raka jajnika. Uwagi w raporcie tworzone są w sposób dynamiczny, żeby pomóc lekarzom i pracownikom służby zdrowia zrozumieć w prosty sposób, jak wykryć wyniki fałszywie dodatnie (jak na przykład poziomy markerów nowotworowych sugerujące obecność raka, lecz przy uwzględnieniu innych zmiennych: wieku, statusu menopauzalnego lub chorób współistniejących, nie odpowiadające schorzeniom złośliwym).

Dostępne są także ostatecznie wnioski z zaleceniami przebadania pacjentki ponownie za rok (w przypadku niskiego ryzyka) lub za 4 tygodnie (w przypadku umiarkowanego ryzyka, to znaczy wtedy, gdy poziomy markerów nowotworowych znajdują się powyżej normy, ale nie wskazują jednoznacznie na wysokie ryzyko.

Należy pamiętać, że raport przeznaczony jest wyłącznie na pracowników służby zdrowia, a nie pacjentów, bowiem zostało ono zaprojektowane jako „narzędzie pomagające pracownikom służby zdrowia w rozpoznaniu raka jajnika”, a także certyfikowane DEKLARACJĄ ZGODNOŚCI CE (Dyrektywa Rady 93/42EWG dotycząca wyrobów medycznych, klasa I, zasada 12).

Pobierz przykładowe raportyPobierz przykładowe raporty

Deklaracja zgodności CE

Od 12 kwietnia 2017 roku (kiedy to na rynek weszła wersja 1,0), test OncoOVARIAN Dx – Jajniki posiada deklarację zgodności CE, która poświadcza, że spełnia on wysokie wymogi dotyczące bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony przyrody.

Deklaracja ta poświadcza także, że test OncoOVARIAN Dx – Jajniki może być sprzedawany bez ograniczeń na całym terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG).

Istnieją ponadto dwie główne korzyści, które oznakowanie CE gwarantuje przedsiębiorstwom i konsumentom w EOG:

  • Przedsiębiorstwa wiedzą, że produkty posiadające oznakowanie CE mogą być sprzedawane w EOG.
  • Konsumenci na całym terenie EOG mogą cieszyć się takim samym poziomem zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony przyrody.

Zastosowanie i cele testu OncoOVARIAN Dx – Jajniki

Test OncoOVARIAN Dx – Jajniki został opracowany, żeby:

  • Pomóc w ocenie diagnostycznej pacjentek z grupy wysokiego ryzyka (kobiety po 40 roku życia, z obciążonym wywiadem rodzinnym w kierunku raka jajnika lub raka piersi);
  • Potwierdzić lub wykluczyć występowanie nowotworów złośliwych w wynikach uprzednio przeprowadzonych badań, takich jak tomografia komputerowa lub ultrasonografia (USG), dzięki wyższej czułości i swoistości niż w przypadku diagnostyki obrazowej;
  • Pomóc lekarzom przewidzieć postępowanie nowotworu i jego odpowiedź na leczenie, a także określić szanse pacjentki na powrót do zdrowia;
  • Ułatwić podejmowanie decyzji dotyczących leczenia (takich jak zalecenie immunoterapii po operacji i/lub radioterapii bądź nie), monitorowanie leczenia (lekarze mogą wykorzystać zmiany w obecności lub ilości jednego lub kilku markerów nowotworowych, żeby ocenić reakcję raka na leczenie) i wykrywanie możliwych nawrotów (wypatrywanie zmian w ilości markerów nowotworowych może stanowić część badań kontrolnych i ułatwić wykrycie nawrotu wcześniej niż inne metody).

Inne badania obecne na rynku

Opracowano różne metody w celu postawienia wczesnej diagnozy, w tym stosowanie markera nowotworowego CA 125, którego wyniki nie są jednak zadowalające. Marker ten cechuje niska czułość we wczesnym stadium i wysoki procent wyników fałszywie dodatnich u kobiet w okresie przedmenopauzalnym.

Od kilku lat szacunkowe poziomy HE4, nowego markera nowotworowego, oferują większą czułość we wczesnym stadium, a także większą swoistość.

Test ROMA (Risk of Ovarian Malignancy Algorithm), czyli algorytm oceny ryzyka wystąpienia złośliwego raka jajnika, uwzględnia wyniki markerów CA125, HE4 i status menopauzalny pacjentki. Te trzy zmienne i niska złożoność obliczeniowa mają pomóc lekarzom w rozpoznaniu raka jajnika.

Kolejna metoda dążyła do ulepszenia procesu stawiania wczesnej diagnozy łącząc dane dotyczące markera CA125 i cech guza na jajniku zaobserwowanych podczas badania USG, co zaowocowało testem RMI (Risk of Malignancy Index for Ovarian Cancer), czyli wskaźnikiem ryzyka obecności nowotworowej zmiany złośliwej na jajniku.

Oba testy są pomocne w rozpoznawaniu guzów w obrębie jamy brzusznej, a także w monitorowaniu leczenia. Oba można jednak jeszcze ulepszyć, gdyż test ROMA nie uwzględnia wieku pacjentki ani chorób współistniejących, a RMI nie korzysta z HE4, najlepszego na dzień dzisiejszy markera nowotworowego stosowanego w rozpoznawaniu raka jajnika, nie wspominając o innych zmiennych, które uznaliśmy za istotne i uwzględniliśmy w OncoOVARIAN.

Nałożone na siebie krzywe ROC dla porównania CA125, HE4, ROMA, RMI i OncoOVARIAN wyglądają następująco:

Na koniec jeszcze Vermillion (NasdaqCM: VRML), amerykańska firma biotechnologiczna, opracowała test OVA1, żeby pomóc lekarzom w podejmowaniu trafnych decyzji odnośnie leczenia pacjentek z guzami w obrębie miednicy i uniknąć niepotrzebnych zabiegów chirurgicznych.

OVA1 działa w oparciu o 5 biomarkerów występujących w surowicy, takich jak apolipoproteina A1, β2 mikroglobulina, CA 125, prealbumina i transferyna, a jego ogólna efektywność jest większa niż testu ROMA i RMI, jednak nie znacząca.

Nałożone na siebie krzywe ROC dla porównania testów OVA1 i OncoOVARIAN wyglądają następująco:

Publikacje źródłowe

  1. Molina, R., Auge J. M., Escudero J. M., Filella X., Foj, L., Torné A., Lejarcegui J., Pahisa J. “HE4 a novel tumour marker for ovarian cancer: comparison with CA 125 and ROMA algorithm in patients with gynaecological diseases.” Tumour Biol, 2011. 32(6): p. 1087-95. PMCID: PMC3195682
  2. Molina, R., Auge J. M., Escudero J. M., Filella X., Foj, L., Torné A., Lejarcegui J., Pahisa J. “HE4 a novel tumour marker for ovarian cancer: comparison with CA 125 and ROMA algorithm in patients with gynaecological diseases.” Tumour Biol, 2011. 32(6): p. 1087-95. PMCID: PMC3195682
  3. Santotoribio J.D., Garcia-de la Torre A., Cañavate-Solano C., Arce-Matute F., Sanchez-del Pino M.J., Perez-Ramos S. “Cancer antigens 19.9 and 125 as tumor markers in patients with mucinous ovarian tumors.” EJGO European Journal of Gynaecological Oncology. PMID: 27048105
  4. Shaikh N. A., Memon F., Samo R. P. “Tumor markers; efficacy of CA-125, CEA, AFP and Beta-HCG. An institutional based descriptive & prospective study in diagnosis of ovarian malignancy.” Professional Med J 2014;21(4):621-627. PDF
  5. Sørensen S. S., Mosgaard B. J. “Combination of CA 125 and CEA can improve ovarian cancer diagnosis.” DANISH MEDICAL BULLETIN. Dan Med Bul 2011;58(11):A4331. November 2011. PDF
  6. Molina R., Filella X., Trapé J., Augé J. M., Barco A., Cañizares F., Colomer A., Fernandez A., Gaspar M. J., Martinez-Peinado A., Pérez L., Sánchez M., Escudero J. M. (2013). “Principales causas de falsos positivos en los resultados de marcadores tumorales en suero.” Sociedad Española de Bioquímica Clínica y Patología Molecular. Comisión de Marcadores Biológicos del Cáncer. PDF

Publikacje powiązane

  1. Abbas, A. M., et al., A new scoring model for characterization of adnexal masses based on two-dimensional gray-scale and colour Doppler sonographic features. Facts Views Vis Obgyn, 2014. 6(2): p. 68-74. PMCID: PMC4086018
  2. Akturk, E., et al., Comparison of four malignancy risk indices in the detection of malignant ovarian masses. J Gynecol Oncol, 2011. 22(3): p. 177-82. PMCID: PMC3188716
  3. Anton, C., et al., A comparison of CA125, HE4, risk ovarian malignancy algorithm (ROMA), and risk malignancy index (RMI) for the classification of ovarian masses. Clinics (Sao Paulo), 2012. 67(5): p. 437-41. PMCID: PMC3351260
  4. Antovska, V. and M. Trajanova, An original risk of ovarian malignancy index and its predictive value in evaluating the nature of ovarian tumour. Southern African Journal of Gynaecological Oncology, 2015. 7(2): p. 52-59. PDF
  5. Barber, E. L., et al., A preoperative personalized risk assessment calculator for elderly ovarian cancer patients undergoing primary cytoreductive surgery. Gynecol Oncol, 2015. 139(3): p. 401-6. DOI: 10.1016/j.ygyno.2015.09.080
  6. Bristow, R. E., et al., A model for predicting surgical outcome in patients with advanced ovarian carcinoma using computed tomography. Cancer, 2000. 89(7): p. 1532-40. PMID: 11013368
  7. Duffy, M. J. (2010). “Clinical Utility of Tumor Markers: What the Guidelines Recommend.” Journal of Laboratory Diagnostics 46(3): 281-291. PDF
  8. Duffy, M. J. and P. McGing (2010). Guidelines for the use of tumour markers. PDF
  9. Eagle, K. and J.A. Ledermann, Tumor Markers in Ovarian Malignancies. Oncologist, 1997. 2(5): p. 324-329. PDF
  10. G, S., et al., Guidelines for Use of Biomarkers in Gynecological Cancer: 2012, in Gynecological Cancer. 2012, European Group of Tumor Markers (EGTM). PDF
  11. Hasholzner, U., et al., Significance of the tumour markers CA 125 II, CA 72-4, CASA and CYFRA 21-1 in ovarian carcinoma. Anticancer Res, 1994. 14(6B): p. 2743-6. PubMed: 7532929
  12. JW, P., et al., Four risk of malignancy indices in evaluation of pelvic masses. Korean J Obstet Gynecol., 2012. 55(9): p. 636-643. PDF
  13. Kaijser, J., et al., Improving strategies for diagnosing ovarian cancer: a summary of the International Ovarian Tumor Analysis (IOTA) studies. Ultrasound Obstet Gynecol, 2013. 41(1): p. 9-20. DOI: 10.1002/uog.12323
  14. Karlsen, M. A., et al., A novel diagnostic index combining HE4, CA125 and age may improve triage of women with suspected ovarian cancer – An international multicenter study in women with an ovarian mass. Gynecol Oncol, 2015. 138(3): p. 640-6. DOI: 10.1016/j.ygyno.2015.06.021
  15. Kim, Y. W., et al., Multiplexed bead-based immunoassay of four serum biomarkers for diagnosis of ovarian cancer. Oncol Rep, 2012. 28(2): p. 585-91. DOI: 10.1371/journal.pone.0044960
  16. Lawicki, S., et al., The plasma concentration of VEGF, HE4 and CA125 as a new biomarkers panel in different stages and sub-types of epithelial ovarian tumors. J Ovarian Res, 2013. 6(1): p. 45. PMCID: PMC3706238
  17. Li, A., New biomarkers for ovarian cancer: OVA1 and ROMA in diagnosis. 2012. DOC
  18. Mayeux, R. (2004). “Biomarkers: potential uses and limitations.” NeuroRx 1(2): 182-188. DOI: 10.1602/neurorx.1.2.182
  19. Medicine, T. A. f. c. B. L. (2013). RECOMMENDATIONS AS A RESULT OF THE ACB NATIONAL AUDIT ON TUMOUR MARKER SERVICE PROVISION. PDF
  20. Moore, R. G., et al., A novel multiple marker bioassay utilizing HE4 and CA125 for the prediction of ovarian cancer in patients with a pelvic mass. Gynecol Oncol, 2009. 112(1): p. 40-6. PMCID: PMC3594094
  21. Moore, R. G., et al., Comparison of a novel multiple marker assay vs the Risk of Malignancy Index for the prediction of epithelial ovarian cancer in patients with a pelvic mass. Am J Obstet Gynecol, 2010. 203(3): p. 228 e1-6. DOI: 10.1016/j.ajog.2010.03.043
  22. Novakovic, S. (2004). “Tumor markers in clinical oncology.” Radiology and Oncology 38(2). PDF
  23. P, I. and P. N, Evaluation of Four Risk of Malignancy Indices (RMI) in the Preoperative Diagnosis of Ovarian Malignancy at Rajavithi Hospital. Thai Journal of Obstetrics and Gynaecology, 2013. 21: p. 163-175. PDF
  24. Perez, E. O. and M. I. Aceituno Azaustre (2014). “Utilidad clínica de los marcadores tumorales.” Revista Médica de JAÉN(4): 2-12. PDF
  25. Perkins, G. L., E. D. Slater, G. K. Sanders and J. G. Prichard (2003). “Serum Tumor Markers.” American Family Physician 68(6): 1075 – 1082. PDF
  26. Pinsky, P. F., et al., Potential effect of the Risk of Ovarian Cancer Algorithm (ROCA) on the mortality outcome of the Prostate, Lung, Colorectal and Ovarian (PLCO) trial. Int J Cancer, 2013. 132(9): p. 2127-33. DOI: 10.1002/ijc.27909
  27. Pitta Dda, R., et al., Symptoms, CA125 and HE4 for the preoperative prediction of ovarian malignancy in Brazilian women with ovarian masses. BMC Cancer, 2013. 13: p. 423. DOI: 10.1186/1471-2407-13-423
  28. Rein, B. J., et al., Potential markers for detection and monitoring of ovarian cancer. J Oncol, 2011. 2011: p. 475983. DOI: 10.1155/2011/475983
  29. Sayasneh, A., et al., Evaluating the risk of ovarian cancer before surgery using the ADNEX model: a multicentre external validation study. Br J Cancer, 2016. 115(5): p. 542-8. DOC
  30. Schmidt, C., CA-125: a biomarker put to the test. J Natl Cancer Inst, 2011. 103(17): p. 1290-1. DOI: 10.1093/jnci/djr344
  31. Sharma, S. (2009). “Tumor markers in clinical practice: General principles and guidelines.” Indian J Med Paediatr Oncol 30(1): 1-8. PMCID: PMC2902207
  32. Skates, S. J., Ovarian cancer screening: development of the Risk of Ovarian Cancer Algorithm (ROCA) and ROCA screening trials. Int J Gynecol Cancer, 2012. 22 Suppl 1: p. S24-6. PMCID: PMC3572791
  33. Sladkevicius, P. and L. Valentin, Intra- and interobserver agreement when describing adnexal masses using the International Ovarian Tumor Analysis terms and definitions: a study on three-dimensional ultrasound volumes. Ultrasound Obstet Gynecol, 2013. 41(3): p. 318-27. DOI: 10.1002/uog.12289
  34. Soletormos, G., et al., Clinical Use of Cancer Biomarkers in Epithelial Ovarian Cancer: Updated Guidelines From the European Group on Tumor Markers. Int J Gynecol Cancer, 2016. 26(1): p. 43-51. DOI: 10.1097/IGC.0000000000000586
  35. Sturgeon, C. (2002). “Practice guidelines for tumor marker use in the clinic.” Clin Chem 48(8): 1151-1159. PMID: 12142367
  36. Sturgeon, C. M., B. R. Hoffman, D. W. Chan, S. L. Ch’ng, E. Hammond, D. F. Hayes, L. A. Liotta, E. F. Petricoin, M. Schmitt, O. J. Semmes, G. Soletormos, E. van der Merwe, E. P. Diamandis and B. National Academy of Clinical (2008). “National Academy of Clinical Biochemistry Laboratory Medicine Practice Guidelines for use of tumor markers in clinical practice: quality requirements.” Clin Chem 54(8). DOI: 10.1373/clinchem.2007.094144
  37. Timmerman, D., et al., Ovarian cancer prediction in adnexal masses using ultrasound-based logistic regression models: a temporal and external validation study by the IOTA group. Ultrasound Obstet Gynecol, 2010. 36(2): p. 226-34. DOI: 10.1002/uog.7636
  38. Trape, J., R. Molina, F. Sant, J. Montesinos, A. Arnau, J. Franquesa, R. Blavia, E. Martin, E. Marquilles, D. Perich, C. Perez, J. M. Roca, M. Domenech, J. Lopez and J. M. Badal (2012). “Diagnostic accuracy of tumour markers in serous effusions: a validation study.” Tumour Biol 33(5): 1661-1668. DOI: 10.1007/s13277-012-0422-3
  39. Trapé Pujol, J. and R. Molina Porto (2006). “Aspectos generales de los marcadores tumorales.” JANO 1620: 45-48. PDF
  40. Van Calster, B., et al., Practical guidance for applying the ADNEX model from the IOTA group to discriminate between different subtypes of adnexal tumors. Facts Views Vis Obgyn, 2015. 7(1): p. 32-41. PMCID: PMC4402441
  41. Yamamoto, Y., et al., Comparison of 4 Risk-of-Malignancy Indexes in the Preoperative Evaluation of Patients With Pelvic Masses: A Prospective Study. Clinical Ovarian & Other Gynecologic Cancer 2014. 7(1): p. 8-12. DOI: 10.1016/j.cogc.2014.11.001
  42. Yoruk, P., et al., Comparison of the risk of malignancy index and self-constructed logistic regression models in preoperative evaluation of adnexal masses. J Ultrasound Med, 2008. 27(10): p. 1469-77. PDF
  43. Yoshida, A., et al., Comparing the Copenhagen Index (CPH-I) and Risk of Ovarian Malignancy Algorithm (ROMA): Two equivalent ways to differentiate malignant from benign ovarian tumors before surgery? Gynecol Oncol, 2016. 140(3): p. 481-5. DOI: 10.1016/j.ygyno.2016.01.023